मस्त गझल आहे.

काही तरी झंकारले...कोणी तरी हुंकारले...
आता सुनेपण अंतरी...सारेच विसरू दे मला

शहरात या उपऱ्यापरी...! माझ्यात मी दुसऱ्यापरी...!!
ते गाव...घर, ती ओसरी...सारेच विसरू दे मला !

आता मला सुटका हवी...मज पाहिजे दुनिया नवी...
आता तरी, आता तरी... सारेच विसरू दे मला !

करणार मी हाही गुन्हा....स्मरणार मी सारे पुन्हा...!
काही क्षणांसाठी परी....सारेच विसरू दे मला !!


त्यातही हे शेर फारच आवडले.

ही  वेगळीच गझल ' आवारा' मधील 'ये नही है,ये नही है जिंदगी' ची आठवण करून देते.
मस्त!जियो
जयन्ता५२

मस्त गझल!
-- पुलस्ति.

पूर्ण गझल आवडली.

प्रदीप,
गझल अतिशय आवडली.
ोटास या कोंडा मिळो...झोपायला धोंडा मिळो...
कविता, कथा, कादंबरी...सारेच विसरू दे मला !

मज भोवती नाही कुणी, मज सोबती नाही कुणी...
नाही कुणी माझ्या घरी....सारेच विसरू दे मला !

वाऱ्यासवे मी भांडतो, छळ मी जगाचा मांडतो !
हे आळ जे माझ्यावरी...सारेच विसरू दे मला !

केला कुणी उपहासही...म्हटले कुणी `शाबास`ही...
निंदा-स्तुती खोटी-खरी...सारेच विसरू दे मला !

शहरात या उपऱ्यापरी...! माझ्यात मी दुसऱ्यापरी...!!
ते गाव...घर, ती ओसरी...सारेच विसरू दे मला

हे शेर विशेष. मधली यमकंही सुंदर आहेत.

मक्ताही सुंदरच आहे.

मतलाही आहे सुंदर; पण दुसर्‍या ओळीत
'सारेच विसरू दे मला' हे अनावश्यक (रिडंडंट) होतं असं वाटलं.. 'तेथे न माझी पायरी' ऐवजी ''का मी स्मरू ती पायरी'' असं एक सुचलं; पण ''तेथे न माझी पायरी"ही ओळ जास्त सुंदर आहे.

- कुमारं

ता.क.

हा संगणक मला अक्षरांबद्दल फार त्रास देतोय... टंकलेखनाची चूक झाली असल्यास कृपया क्षमस्व.