पुसतात जात हे मुडदे मसणात एकमेकांना
कोणीच विचारत नाही-- "माणूस कोणता मेला?"
बाहुली

पाखराला हीच चिंता मामुली...!
का नसे मैत्री नभाशी आपुली ?
जाळ येथे जास्त; तर तेथे कमी...
शेवटी साऱ्याच मातीच्या चुली !
नोकरी, पैसा, प्रतिष्ठा, मान्यता...
ठेव बाजूला जराशा या झुली !
भासही आता खरे होती कुठे ?
भास हे नाहीत; त्यांच्या चाहुली !
पाहिले जेव्हा मला त्याने सुखी....
दुःख गेले दूर...आल्यापाउली !
फार मी सांभाळतो; जपतो तिला -
वेदना अद्याप माझी तान्हुली !
वाकलेली जख्ख म्हातारी कुणी...
शोधते का बालपणची बाहुली ?
-- प्रदीप कुलकर्णी
- प्रतिसाद लिहिण्यासाठी येण्याची नोंद किंवा नावनोंदणी करावी.

प्रतिसाद
बाहुली शेर.
बाहुली शेर वाचून वाईट वाटले. खूप अर्थपूर्ण शेर आहे.
वेगळ्याच ओळी आठवल्या ( त्यांचा या गझलेशी संबंध नाही हे माहितीय पण आठवल्या ).
मुहल्लेकी सबसे पुरानी निशानी
वो बुढिया जिसे बच्चे कहते थे नानी
सुरेख..
अप्रतिम शेर-
पाहिले जेव्हा मला त्याने सुखी....
दुःख गेले दूर...आल्यापाउली !
'बाहुली' पण छान.
वा
वाकलेली जख्ख म्हातारी कुणी...
शोधते का बालपणची बाहुली ?
खल्लास! क्या बात है प्रदीपराव, काळजाचा ठोका चुकला हो शेर वाचताना.
अप्रतिम गझल
तसे सर्वच शेर अप्रतिम आहेत, पन मला हे शेर आवदले
पाखराला हीच चिंता मामुली...!
का नसे मैत्री नभाशी आपुली ?
पाहिले जेव्हा मला त्याने सुखी....
दुःख गेले दूर...आल्यापाउली !
वा!
चुली आणि बाहुली हे शेर फार आवडले!!