गझल

सवे या चांदण्यांच्या मी कशाला जागलो होतो ?
फुलांशी मी कुणासाठी, कश

उस्ताद

द्यायची राहून गेली दाद तेव्हा
घेतला होता कुठे आस्वाद तेव्हा!

...मी नवा-निराळा आशय !

==================

हा प्रवास आधी मुळीच ठरला नव्हता
मी स्वतःहुनी हा रस्ता धरला नव्हता

मी कधी तुझ्या निष्ठांची किंमत केली?
एवढा तुझा पण भाव घसरला नव्हता

मी उसनवारी करुन जो आणला
एक दिवशी धीर तो ही संपला

'गझल अंतीम भूषणची.....'